‘Stap met frisse moed van vaste grond’

Ik ben eindelijk weer aan lezen toegekomen, wat fijn is dat. Als ik zelf aan het schrijven ben, kan ik er niet bij lezen, maar nu mijn boek ‘Een schat aan Liefde’ gelanceerd is, kan ik eindelijk m’n hart weer ophalen.
‘Kom hier dat ik u kus’ van Griet Op de Beeck vond ik een mooie roman, aangrijpend en goed geschreven. En ook heb ik met veel plezier ‘Dit wil je weten’ gelezen, een verzameld werk waarin verschillende wetenschappers, ondernemers en kunstenaars gevraagd werd ‘Welk inzicht uit je vakgebied kan anderen helpen in het dagelijks leven?’ Daar komen hele verschillende en inspirerende antwoorden op, maar opmerkelijk is dat er ook iets gemeenschappelijks valt te ontdekken bij aan aantal van de 93 toonaangevende denkers: velen spreken over de noodzaak voor ons dagelijks leven van het ‘niet weten’, van onzekerheid, van falen.

Zo stelt Thomas van Aalten (columnist en schrijver): ‘Faal en verwonder u. Het moderne leven is te vaak ingericht op een stelsel van goed en fout. Er is maar weinig ruimte voor ‘Tja, zou kunnen, moet ik over nadenken.’ ‘Falen op menig gebied, maakte mij een sterker mens, en steeds bleef ik mij verwonderen over de oorzaken door me af te vragen: ‘Hoe kan dat nou?’ Er is niks mis met zwaktes erkennen, omdat je ze weer kunt compenseren of verrijken met je krachten. Ik geloof in herstel na falen, berusting na verwondering en actie na verbazing.’

Prachtig vind ik deze opsomming, en hoopgevend. Dat de weg van twijfel, falen en verwondering tot de juiste actie leidt. Ik ervaar dat regelmatig op verschillende vlakken, zoals in het moederschap (met drie kinderen die zo verschillen in leeftijd, denk ik vaak: en nu? Help!..en dan blijkt er altijd uit onverwachtse hoek een ingeving te komen) maar ook als ik aan het schrijven ben. Alsmaar weer die twijfel, die ik in beginsel vervloek, maar waar ik uiteindelijk niet zonder kan: het maakt dat ik blijf zoeken, naar de taal en het echte verhaal voorbij de clichés.

Componist Merlijn Twaalhoven zegt: ‘In klassieke muziek ontmoeten verbeelding en emotie elkaar in een spel dat je losrukt uit je patronen van denken en doen. Een ontmoeting slaagt bij de gratie van openheid, je bent pas open als de situatie niet voorspelbaar is.’

‘..en ineens sta je daar: onthand, ontheemd, beduusd. Wat sta je nou te doen? Wat is dit?’ Ook wat Jan-Willem Romeijn (Hoogleraar Wetenschapsfilosofie) betreft zijn dat nuttige momenten. ‘Er zijn zoveel zaken die zich aan ons blikveld onttrekken. We zijn geneigd om ons (denk)kader voor lief te nemen en de zaken alleen vanuit dat kader te bekijken. Door het absurde in ons kader te laten doordringen, kunnen we aan het kader ontsnappen. En daarmee komt de vernieuwing in zicht. Dus probeer zo nu en dan helemaal het zicht op de betekenissen kwijt te raken en stap met frisse moed van vaste grond.’

Ik vind het een pracht nieuwjaarswens: laten we vol verwondering en met frisse moed van vaste grond stappen in 2015!

Advertenties