Fail better

Try    Fail

Try again    Fail better

Samuel Beckett

Dit citaat is voor mij een grote steun nu ik weer aan het schrijven ben en aan het eind van de dag met regelmaat denk: goeie poging, maar bij lange na niet wat het moet zijn?
Fail better. Het leven zit vol opnieuw proberen en falen. Steeds een beetje beter falen, dat wel. Voor iemand als ik, die altijd goed wil doen, is dat een hele opluchting.
Misschien wel de belangrijkste les die ik op de Theaterschool heb geleerd; dat je niets kunt scheppen zonder te falen. Het is maar heel zelden in één keer raak. En als het wel zo is, is het vaak niet te begrijpen dus kan je er ook niet op inzetten.

De frustratie van het falen werpt je terug op jezelf. Je zult iets anders moeten verzinnen, uit een ander vaatje tappen, dieper in jezelf moeten duiken. In het doorgaan en blijven zoeken, zul je vinden. Voorbij het meest voor de hand liggende, voorbij de techniek en de skills. Ik kan op mijn techniek altijd wel een potje schrijven, maar is dat interessant? Nee, niet voor anderen en zeker niet voor mezelf. Ik zou het wel willen, want ik heb niet altijd zin in die zoektocht van struikelen, mezelf omhoog hijsen en weer verder zoeken.
En tegelijkertijd wil ik wel dat onbestemde gebied in om iets te vinden wat ik nog niet zie, maar wat daar ligt te wachten. En wat zich langzaam onthult, stap voor stap, of beter gezegd: val voor val.

Ik moet eraan denken door al die wapperende vlaggen in de straten met rugzakken eraan. Geslaagd!.. Wat een lang traject van falen en weer doorgaan was dat zeg, op weg naar die eerste mijlpaal: het diploma van de middelbare school. De eerste van nog vele mijlpalen, die met vallen en opstaan zijn bevochten.
Geduld en liefde..veel liefde voor het onvolmaakte, dat is wat je nodig hebt op het pad van steeds een beetje beter falen. En onderweg genieten van het uitzicht.

Advertenties

Ken je mij?

Vorige week gaf ik een lezing ‘Making love’ in Utrecht. Ik had materiaal voor minstens een drieluik, zo’n rijk onderwerp is het. Ik moest kiezen en heb me beperkt tot waar ik zelf veel aan heb gehad in mijn liefdesrelatie.
Het was een hele levendige avond, vol humor en verwachting en ik was verbaasd over hoe vrij ik me in het onderwerp voelde. En hoe openhartig de vragen waren van de mensen na de pauze. Dus dat wordt vervolgd. Typisch ook zo’n avond waar je bij geweest moet zijn, want achteraf hierover praten is altijd minder. Dus dat ga ik ook niet doen.

Iets wat ik er wel uit wil lichten is wat ik over de liefde zei (en wat ook opgaat voor seks): dat het over aandacht geven gaat. Ruimte maken in je dagelijks leven om elkaar onvervalste aandacht te geven en niet de relatie als sluitpost te zien. Wonderlijk hoeveel aandacht we geven aan werk, sport, hobbies, kinderen, vrienden, maar dat we vaak denken dat de liefde wel voor zichzelf zorgt? Dat wat aandacht krijgt bloeit.

Ook gaat de liefde voor mij over het loslaten van aannames over elkaar. We denken na een tijdje dat we de ander wel kennen. En dat je ‘weet waar je aan toe bent.’ Daarmee zetten we de ander vast en halen we een deel van de levendige liefde weg. Het leven zit vol groei en beweging. Iedere dag maakt de ander iets mee wat hem of haar beïnvloedt, raakt, schokt, verbaast en waar jij niet bij was.
Als je hier vanuit gaat, is de vraag ‘Hoe is het met je?’ een hele levendige vraag. Zonder vooropgezet idee dan. En met onvervalste aandacht, bijvoorbeeld bij een lekker etentje, of op een rustig moment in de luwte van de avond. ‘Hoe was je dag vandaag?’ Je weet echt niet wat er gaat komen!

Het doet me denken aan een lied van Trijntje Oosterhuis: Ken je mij?
Mooie tekst van haar vader, Huub Oosterhuis, op muziek van Stijn van der Loo.
Klinkt zo.

Ken je mij? Wie ken je dan?
Weet jij mij beter dan ik?
Ken je mij? Wie ben ik dan?
Weet jij mij beter dan ik?
(–)

Ben jij de enige voor wiens ogen
niets is verborgen van mijn naaktheid
Kan jij het hebben,
als niemand anders,
Dat ik geen licht geef, niet warm ben,
Dat ik niet mooi ben, niet veel
Dat geen bron ontspringt
in mijn diepte
Dat ik alleen dit gezicht heb,
geen ander.
Ben ik door jou, zonder schaamte,
gezien, genomen,
door niemand minder?
Zou dat niet veel teveel waar zijn?
Zou dat niet veel teveel waar zijn?
(–)

Making love wordt vervolgd op 5 oktober in Amsterdam
en op 7 november in Utrecht