Bibliotheek

‘Gaat u vooral met een goed boek naar bed, of in ieder geval met iemand die er een heeft gelezen.’

-Gerbrand Bakker-

Op deze pagina is een digitale bibliotheek geopend voor de liefhebbers van lezen en boeken. Je kunt hier ideeën voor titels opdoen of je favoriete titels van boeken achterlaten voor anderen. Liefst met een korte motivatie waarom het boek zo mooi, onweerstaanbaar, schokkend, inspirerend of van een eerlijk soort schoonheid is.. Dankje.

‘Iemand die meer van de wereld wil weten moet geen kranten lezen maar boeken.’
-Rutger Bregman, de Correspondent-


‘Verdriet is het ding met veren’
van Max Porter.
Een mooi maar ook bizar boekje over verdriet en het verwerken ervan, door een vader en zijn twee zoons die geconfronteerd worden met de plotselinge dood van hun moeder en echtgenote. Er is een aparte rol weggelegd voor Kraai, een fabeldier, dat hen helpt, verwart en bij hen blijft tot ze hem niet meer nodig hebben.

‘De geniale vriendin’ van Elena Ferrante.
Een reeks van 4 boeken die de ‘Napolitaanse romans’ worden genoemd, over de bijzondere vriendschap tussen Lila en Elena, twee meisjes die we in de reeks langzaam volwassen zien worden in het arme rauwe Napels. Een fijne 4-luik om te lezen in de vakantie, over familie, vriendschap, verlangen en identiteit.

“Een Jihad van liefde’ van Mohamed El Bachiri.
Aangrijpend pamflet geschreven door de Marokkaans Belgische El Bachari, die zijn vrouw en grote liefde verloor bij een aanslag in de metro van Brussel. Zeer persoonlijk en tegelijkertijd van een grote universele schoonheid en zeggingskracht die ons allen aangaat.

‘Kom hier dat ik u kus’ van Griet Op de Beeck.
Indringend verhaal van hoe een ontwrichte jeugd kan doorwerken op het leven van een jonge vrouw, en tegelijkertijd heel opwekkend door de frisse en originele schrijfstijl van Op de Beeck. Je wordt tijdens het lezen blij van de rake observaties en leuke woordkeuze.
Waardig vervolg op haar debuut ‘Vele hemels boven de zevende’, wat ook een aanrader is.

‘Portret van een man’ van Jens Christian Grøndahl.
In dit boek blikt de hoofdpersoon terug op zijn leven aan de hand van de vrouwen die daarin een belangrijke en vormende rol hebben gespeeld. Als jonge man wordt hij zo aangegrepen door de dood van zijn moeder dat hij op zoek gaat naar meer betekenis in zijn leven. Mooie schrijfstijl, boeiende filosofische beschouwingen en leuk voor mij als vrouw om zo in de gedachtewereld van een man te worden opgenomen. Het einde vond ik minder sterk, maar de tocht erheen zeker de moeite waard.

‘Veilig leren lezen’ van Ester Gerritsen.
Verzameling korte columns van iemand die op unieke wijze het licht laat schijnen op de meest alledaagse ervaringen waar we doorgaans aan voorbij gaan. Ze maakt er pareltjes van, in klare originele taal.

‘Pier en Oceaan’ van Oek de Jong. (deel 1 en 2)
De boeken gaan over Abel Roorda en zijn stugge moeder Dina, die worstelt met haar man en de tijdgeest (jaren ’50-’60) maar vooral volgen we Abel, een Friese jongen die naar Zeeland verhuist en daar zijn puberteit, eerste liefdes en worstelingen doormaakt. Door de stijl van de Jong word je meegetrokken in de eigenaardige geest van deze jongen, maar ook in het specifieke Zeelandse landschap. De strekdam, de zee, de zandplaat..tot in detail ervaar je de natuur en de personages in dit prachtige trage tweeluik. Ik bleef maar lezen, twee delen lang. Terwijl er weinig spannends gebeurt, blijft het boeien. Rauw, eerlijk en zo mooi geschreven.

‘Dit boek redt je leven’ van A.M. Homes.
Richard raakt na een heftige pijnaanval doordrongen van een diep besef: hij leidt een comfortabel maar leeg bestaan en wil iets betekenen voor de mensen om hem heen, die hij lange tijd heeft verwaarloosd: zijn ouders, zijn briljante broer, zijn ex-vrouw en zijn van hem vervreemde zoon. Een stoet van bonte personages trekt voorbij in dit pittige en origineel geschreven boek.
Ook ‘De dochter van de minnares’ waarin Homes het verhaal van haar adoptie en de absurde kennismaking met haar biologische ouders beschrijft, is een echte aanrader.

‘Hoogteverschillen’ van Julian Barnes.
In dit korte boek vertelt de schrijver openhartig over het verlies van zijn geliefde vrouw, na dertig jaar huwelijk. Heel precies schrijft hij over de pijn en de rouw en over herinneringen en hoe we verhalen maken van onze levens. En dat ook nog eens mooi opgeschreven, verweven met een relaas over luchtballonnen.
Ook heel mooi van hem: ‘Alsof het voorbij is’

‘Mijn jaar met Salinger’ van Joanna Rakoff. Leuk inkijkje in het leven van een vrouw die een jaar bij het literaire agentschap van J.D. Salinger werkt (waarbij ik wel moet aantekenen dat Salinger een van mijn favoriete schrijvers is).

‘Mijn vrijheid’ van Ayaan Hirsi Ali. Alweer van een tijd geleden; een boeiende autobiografie van een opmerkelijke vrouw. Ik heb grote bewondering voor de manier waarop deze vrouw alles achter zich heeft gelaten (ook wat haar lief was) op zoek naar haar eigen vrijheid. Tegen alle stromen in blijft ze trouw aan haar innerlijke overtuigingen. Geestig is haar zijdelingse frisse positieve commentaar op Nederland, als ze net hier is en vervolgens gaat studeren in Leiden. Het boek zou eindigen met de moord op Theo van Gogh, maar er is een epiloog aan toegevoegd, na de (nog steeds) onbegrijpelijke beslissing om haar Nederlanderschap ongeldig te verklaren.

‘Hemelvaart’ van Judith Koelemeijer. Margreet S: Prachtig verslag van een zoektocht naar de ware toedracht van het ongeluk van de beste vriendin uit haar jeugd. Non fictie maar het leest als een meeslepende roman. De juiste verhouding tussen emotie en afstand, ik kon niet stoppen met lezen.

‘Jongensjaren’ van J.M. Coetzee. Margreet S: Deze zin alleen al: ‘De herinnering aan zijn moeder op haar fiets liet hem niet los. Ze peddelt weg, de populierlaan in, hem ontvluchtend.’ Boeiend relaas over de kindertijd emoties en angsten van Coetzee zelf. Herkenbaar.

‘De onwaarschijnlijke reis van Harold Fry’ van Rachel Joyce
. Stephanie: Ik vond het prachtig en ontroerend. Marthe: heerlijk boek voor de vakantie!

‘1q84’ drieluik van Haruki Murakami. Margreet: een heel erg intrigerend boek, wel 1275 pagina’s. (Marthe: favoriete schrijver; te gekke schrijfstijl, unieke personages).

‘Slurp’ van Ilja Gort. Martha van N: gehuild van het lachen (letterlijk) bij het lezen van dit boek. Wat een humor; hoe troostelozer de situatie hoe hilarischer het wordt.

‘And the Mountains Echoed’ van Khaled Hosseini. Rosie: mijn lievelingsboek van deze zomer. Ik werd helemaal opgenomen in de wereld van Afghanistan van de vroeg 20e eeuw. Prachtige taal en heel ontroerend. Het begint ‘So then. You want a story and I will tell you one.’ En wat kan Hosseini dan een verhaal schrijven!

‘Wit is altijd schoon’ van Leo Pleysier. Nanske: Een prachtig boekje waarin een zoon naast zijn overleden moeder zit en afscheid neemt. Hij hoort haar praten, monologen waarin zij helemaal tot leven komt. Als luisterboek is het helemaal een pareltje. Prachtig Vlaams met zeer fijn taalgebruik. Ontroerend en met een glimlach soms van oor tot oor.

‘Wild’ van Cheryl Strayed. Anoushka: Een prachtig verslag van een vrouw die 1700 km te voet aflegt en zichzelf tegenkomt. Bijzonder en mooi geschreven. Marthe: de film gebaseerd op dit boek is verrassend goed, meestal vind ik het niet te doen om na het lezen van een boek de film te zien, maar dit is echt subtiel en goed gedaan.

‘Grip’ van Stefan Enter. Evelien: Ik las het in Italië, voor onze tent, terwijl het enige hoorbare om mij heen krekelgeluiden waren. Voorin het boek staat:
“Niets in het zingen der krekels verraadt hoe vlug ze sterven” van Basho (1644-1694).
Ik werd erg geraakt door de prachtige, beeldende, zorgvuldige stijl waarin de sterke personages werden beschreven. Rijk in taal. En de thematiek is diepzinnig en existentieel. Daarnaast is het spannend.

‘De rode loper’ van Thomas Rosenboom. Evelien: Ik weet niet of je ooit iets van hem gelezen hebt, maar dit is een boek met een andere stijl dan de voorgaande. Geen historisch feit en makkelijk lekker leesbaar. De thema’s zijn leegte en eenzaamheid, maar ook het narcisme van ons mensen. De personages worden knap beschreven. En wat ik er leuk aan vond: het is op momenten echt geestig, humoristisch. Heb er hardop bij gelachen. En dat doet me altijd goed.

‘Tippie uit Afrika’ van Sylvie Degré. Tippie Degré is in Afrika opgegroeid tussen de wilde dieren, waarmee ze ellenlange gesprekken voert. Op een eenvoudige manier vertelt Tippi in dit boek de geheimen van haar wereld, vastgelegd op prachtige foto’s die haar ouders hebben gemaakt. Ze vertelt wat ze weet van de natuur, wat ze niet begrijpt van de mens en wat het leven in de wildernis haar heeft geleerd. Marquerite: Tippie is mijn favoriet omdat ik de dialoog tussen mens en dier en wederzijds begrip hoog in het vaandel heb staan. Ze weten en kunnen zo veel meer dan wij beseffen. Tippie is inmiddels volwassen, maar haar kinderleven was grandioos. Er zijn mooie youtube filmpjes van haar.

‘Logicomix -een epische zoektocht naar de waarheid-‘ van Apostolos Doxiadis en Christos Papadimitriou. Logicomix is een boek dat in stripvorm de beginperiode van de wiskundige logica beschrijft. De spirituele odyssee van filosoof Bertrand Russell is verweven met die van grote denkers als Frege, Hilbert, Gödel en Wittgenstein. In een expressieve klare lijn, met een dramatisch verhaal en rijke karakterschetsen, maakt dit boek filosofie en logica toegankelijk voor een breed publiek.

‘Toen God een konijn was’ van Sarah Winman. Yolinde: Herkenbaar verhaal over verdriet, verlies, familiebanden en vriendschap vanuit het vrije, fantasierijke brein van een kind in de jaren 50/60 opgroeiend tot volwassenheid. Wat mij enthousiast maakt over dit boek is de magische schrijfstijl. Humor, fantasierijk, waardoor heftige gebeurtenissen een mix worden tussen treurnis en vrolijkheid en je pas later realiseert wat er gebeurde.

‘De wraak van de meesterdief’ van Thijs Goverde. Bas: samen met mijn zoontje in gelezen. Zo origineel en verhalend. Spannend en geestig. Maar bovenal vind ik het altijd zo mooi als een schrijver een hele nieuwe wereld weet te creëren. Die wel lijkt op die van ons, maar ook helemaal anders is. Deze wereld bestaat alleen maar uit dorpen. Met baronnen aan het hoofd en huizen die zo groot zijn als onze dorpen.

‘De Accabadora’ van Michela Murgia. Bea: Ontroerend mooi geschreven verhaal dat me opnieuw bevestigde een oordeel achterwege te laten tot je zelf de situatie hebt meegemaakt. En dan nog…

‘Stoner’ van John Williams. Van verschillende kanten werd dit boek aangeraden.
Hans: Wat mij zo raakte in Stoner is de uiterst liefdevolle manier waarop John Williams de hoofdfiguur portretteert. Je gaat echt houden van die man en zien hoe door een schijnbaar onopvallend bestaan een prachtige ziel kan schijnen. In die zin vergelijkbaar met hoe Jan Siebelink ooit over zijn vader schreef in ‘Knielend op een bed violen’. Bovendien prachtige taal, vol met mooie beschrijvingen en rake observaties.

‘De Grens’ van Riikka Pulkkinen. Renée: Ik vond het een heel mooi boek waarin thema’s die soms te pijnlijk zijn om over te lezen, zo beschreven worden dat je snapt waarom deze mensen doen wat ze doen en dat je tevens compassie voor ze voelt.

‘Open hart heldere geest’ van Thubten Chodron
‘In de voetsporen van de boeddha’ van Thich Nhat Hanh. Inge: Beide boeken zijn voor mij deze zomer inspirerende kennismakers geweest met het Boeddhisme. Jou vast bekend, maar voor mij helder geschreven taal voor de absolute beginner. Wordt tijd dat ik aan jouw ‘Zucht van verlichting’ begin!

Advertenties

5 thoughts on “Bibliotheek

  1. ‘Wit is altijd schoon’ van Leo Pleysier. Nanske: Een prachtig boekje waarin een zoon naast zijn overleden moeder zit en afscheid neemt. Hij hoort haar praten, monologen waarin zij helemaal tot leven komt. Als luisterboek is het helemaal een pareltje. Prachtig vlaams met zeer fijn taalgebruik. Ontroerend en met een glimlach soms van oor tot oor.

  2. Hemelvaart van Judith Koelemeijer: prachtig verslag van een zoektocht naar de ware toedracht van het ongeluk van de beste vriendin uit haar jeugd. Non fictie maar het leest als een meeslepende roman. De juiste verhouding tussen emotie en afstand, ik kon niet stoppen met lezen.
    Margreet Schimmel

  3. Jongensjaren van J.M. Coetzee: deze zin alleen al: De herinnering aan zijn moeder op haar fiets liet hem niet los. Ze peddelt weg, de populierlaan in, hem ontvluchtend. Boeiend relaas over de kindertijd emoties en angsten van Coetzee zelf. Herkenbaar.

  4. Pingback: Sluis naar de wereld | itip blog

  5. Pingback: De moed om lief te hebben | een zucht van verlichting

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s