Schatkamer

Onlangs is het manuscript van mijn nieuwe boek naar de tekstredacteur gegaan. En dat is best een belangrijk moment voor me.
Ik ben de laatste weken dag in dag uit met mijn boek bezig geweest en ik kon eigenlijk nergens anders meer aan denken. Ik deed wel andere dingen, maar had steeds een doorgaand lijntje met het schrijven, en het schuren en schaven aan de tekst.
Nu ik voor het eerst contact heb met de redacteur, voelt het alsof ik uit een diepe grot kom. En dat is eigenlijk niet zo gek want het boek gaat over de verschillende schatten van de liefdesrelatie.. het voelt alsof ik ze eigenhandig heb opgespoord, uitgehakt en een mooi plekje heb gegeven, de laatste maanden.
Ik zie bleek, heb stramme handen, slaap slecht, maar ben volkomen wakker en helder. Regelmatig word ik middenin de nacht wakker en weet ik ineens hoe ik een overgang wil maken of welk citaat ik waar wil gebruiken, en dan sluip ik m’n bed uit naar de gang waar door de tijd heen steeds meer afgekloven briefjes liggen met nachtelijke krabbels.
Ik drink teveel koffie, eet teveel pure chocola en kan ’s avonds alleen nog maar Donald Ducks lezen. Terwijl ik zo van lezen houd! Het lukt me niet.. er kan geen andere input meer bij. Net als ik ergens in de verte, als door matglas, flarden van wedstrijden van een heel belangrijk WK zie? Dus ik ben wel toe aan een volgende fase. En het duurt niet lang meer.

Het leukste van alles vind ik dat het boek zo anders wordt dan mijn vorige: ‘Een Zucht van verlichting’. Dat was ook onderdeel van mijn tocht, op zoek naar een andere toon. Een ander onderwerp vraagt een andere stijl. Het wordt dikker, smeuïger en iets meer uitpakken in de vormgeving.
Er heeft zich al een team gevormd dat aan de slag gaat met die vormgeving: Erna Kuik gaat zwart-wit foto’s maken, Suzan van Lieshout doet de vormgeving en de cover en Angelique Kleijne is er voor de opmaak en het zetwerk.
Ik voel me zo gesteund hierdoor, we hebben net onze eerste bijeenkomst gehad bij mij op de boederij en het zinderde van de ideeën. Wat een prachtig team van creatieve vrouwen!
Het wordt mooi.
En dat moet ook wel want het boek gaat over de schoonheid en mystiek van de liefdesrelatie. Over hoezeer je relatie je leven glans kan geven en doen schitteren.
Ik ben er wel aan toe. Hopelijk jullie ook.

Tot snel, ik hou jullie op de hoogte.

‘Onder de alledaagse samenlevingsvorm ligt een schatkamer te wachten, waarmee je de relatie tot volle bloei kunt brengen. En de liefde weer kunt gaan ervaren als belangrijkste bron van geluk en contact met de ander. In die schatkamer zijn drie wezenlijke schatten te vinden: de schat van de eerste ontmoeting, de leerweg van de liefdesrelatie en het mysterie van de liefde.’

8 november is de boekpresentatie tijdens een Itip conferentie over de LIEFDE

Advertenties

Altijd de liefde

Ik ben begonnen aan mijn volgende boek. Het gaat over de liefde en de kracht van de liefdesrelatie. Ik geef nu een tijdje lezingen over het onderwerp en ik kan niet anders zeggen dan dat ik er heel vrolijk van word. Er is zoveel aan te beleven en het is lekker concreet: passie, strijd, tranen, verwondering en echt geluk. Ik hou ervan!

Eigenlijk al vanaf dat ik vrij jong was besefte ik dat de liefde veel voor me zou betekenen. Het eerste moment dat ik verliefd werd, was dan ook een magisch moment. Ik weet nog dat ik dacht: wauw (zo schreef je dat toen) dit gaat mijn leven leuk maken! Naast het alledaagse functionele bestaan, kwam er ineens zo’n extra dimensie bij. Dat de liefde geen doel diende en fijn was zonder dat ik het begreep, vervulde me met geluk.

Ik weet ook nog dat ik onderweg naar school op de fiets (dagelijks 20 km dus genoeg tijd om te mijmeren), een gebedje deed: ‘Mag ik alsjeblieft een vriendje dan hoef ik niet over dit jaar?’ Dat was wel echt een offer want ik zat op het Gymnasium en blijven zitten was eigenlijk geen optie.
Gelukkig zijn mijn gebedjes verhoord, en is er iets in werking gezet wat nu nog steeds gaande is. Namelijk dat de liefde en mijn relatie een belangrijke plek innemen in mijn dagelijks bestaan. Ik vind er simpelweg niet zoveel aan, als dat stagneert of ontbreekt.

Ik zie investeren in de liefde dan ook als de beste investering die er is. Waarschijnlijk is dat ook waarom ik het land in trek om erover te spreken; mijn pleidooi om meer te investeren in de liefde. Want dat houdt niet bepaald over: de tijd die koppels bijvoorbeeld gemiddeld nemen voor een echt gesprek met elkaar is een uur per week. Dat is 9 minuten per dag! Als je nagaat hoeveel tijd en aandacht er gaat naar werk, sporten, kinderen, hobby’s, sociale contacten en dan ergens helemaal achteraan als sluitpost de relatie? Jarenlang kan dat zo doordruppelen, tot het gaat wringen, en sputteren of uit elkaar knalt (als het hun auto was, waren ze allang naar de garage gegaan voor onderhoud).

De meeste koppels die ik spreek (ik ben ze aan het interviewen voor mijn boek) zeggen dat ze een half uur per dag echt samen nodig hebben om het contact en hun relatie goed te houden. Een goeie relatie kan zoveel geven: intimiteit, inspiratie, steun, een klankbord om jezelf te ontwikkelen, iets om volop van te genieten. En de mogelijkheid om meer te worden dan je in je eentje ooit zou kunnen zijn.

 Zij: ‘Als ik met hem ben dan komt het goed, met hem kan ik mezelf ontdekken.’
Hij: ‘Door haar weet ik me gezien. Het is een weten, niet een gedachte. Zij snapt het wél.’

Ik kan er uren naar luisteren in de interviews. Het verveelt nooit, de liefde. Gelukkig maar, want ik ben er de komende jaren nog wel mee bezig…met hem en met dit boek.
Wordt vervolgd.

30 mei lezing Making Love in Rotterdam
19 nov lezing De scheppingskracht van de liefdesrelatie in Huizen