De kracht van geven

Vorig jaar rond deze tijd schreef ik ook over geven op mijn blog, onder de titel ‘Heerlijk avondje’. Het is een thema dat voor mij zo verbonden is met de maand december: kadootjes geven met Sinterklaas en Kerst, maar ook het doneren aan acties en goede doelen, met programma’s als Serious Request voor de deur.
Onlangs gaf ik een lezing in Utrecht en ging ik vooraf even eten aan de Oude Gracht. Op tafel van de bistro stond een klein kaartje met daarop de tekst: ‘EET MET JE HART, samen ben je niet alleen.’ Een oproep om bij het afrekenen € 1 bij te dragen voor kwetsbare ouderen, zodat die elkaar kunnen ontmoeten en samen eten. Een kleine moeite en een groots initiatief.
Niet lang geleden hoorde ik nog op de radio dat Nederland een van de meest gulle landen is, wat betreft doneren. Ik snap dat wel. Uit onderzoek is gebleken dat we daar gelukkig van worden: niet zozeer onszelf maar de ander blij maken en bijdragen aan het geluk van de ander. ‘Geluk is het gevoel hebben dat je voor iemand iets betekent,’ was de uitkomst van een onderzoek aan de KU Leuven naar het welbevinden van achtduizend Vlamingen.

In mijn boek ‘Een schat aan Liefde’, besteed ik ook aandacht aan de waarde van geven voor je relatie. Door te geven, deel je wat je hebt, het geeft een rijk gevoel. Afwachten en willen krijgen geeft een gevoel van tekort.

Je vindt liefde niet door zelfstandig te blijven, maar door jezelf te geven.
Ad Verbrugge

We kennen allemaal de wens dat we hopen dat de ander ons gelukkig maakt. En we weten ook allemaal dat dat niet gebeurt, dat er geen prins of prinses bestaat die ons leven fijn maakt en het geluk brengt waar we al zo lang op zitten te wachten. Het is een kinderwens, die al snel overgaat in willen dat de ander aanvoelt hoe het met je is en je geeft wat je nodig hebt. En als dat niet gebeurt ben je teleurgesteld, in de ander en in de liefde. Iets willen krijgen en afwachten veroorzaakt een gevoel van tekort, want de ander zal het verkeerde geven of op het verkeerde moment. Hoe kan de ander raden wat je nodig hebt en hoe het met je is, als je op jezelf gericht blijft? Wat Verbrugge ‘zelfstandig blijven’ noemt, want dan kan er geen verbinding plaatsvinden.

Om hieruit te komen is het het beste dat je zelf het heft in handen gaat nemen. In plaats van te wachten tot de ander inlost waar jij zo naar verlangt, ga je dat zelf inzetten. Je wordt weer bouwmeester van je eigen geluk. Door jezelf te geven: je verlangens, je overpeinzingen, je spontane ideeën, complimenten, ontdekkingen, noem maar op. Er is zoveel te delen en te geven. Door dat te doen, leg je verbinding en komt er iets op gang; het gaat stromen tussen jou en de ander. Een gevende beweging opent en schept verbinding. Je beweegt naar de ander toe.

‘Je kunt de ander ieder moment gelukkig maken,’ zei de boeddhistische meester Jigme Losel Wangpo tijdens een openbare les, ‘dat is een hele andere weg die tot succes en rijkdom leidt. Op jezelf gericht zijn, levert niet veel op, dat is het korte termijn geluk. Waarover ik hier spreek is het oneindige geluk, dat je bereikt door onvoorwaardelijk te geven.’
Als je onvoorwaardelijk geeft, krijg je contact met de bron van liefde, met de enorme rijkdom daarvan. Dan ervaar je dat er meer dan genoeg is! Het één versterkt het ander, en dan weet je echt niet meer wat van jou en wat van de ander kwam. Als je onvoorwaardelijk geeft, gaat het vanzelf stromen in je relatie, je wordt er beiden rijker en voller van.

Hele fijne decembermaand, met een jute zak vol liefde te delen.

Ik steun ze graag: http://www.eetmetjehart.nl

Advertenties

Heerlijk avondje

Onlangs gaf ik weer een lezing over de liefdesrelatie. Ik verheug me er altijd op, omdat ik het fijn vind om erover te spreken. Het blijft mijn favoriete onderwerp, er is zoveel te beleven aan de liefde. En ik had mijn geliefde net een tijd moeten missen omdat ik een maand op Bali zat, dus ik heb weer ten diepste kunnen ervaren wat ik dan mis en waar ik zo van hou.

Tijdens mijn lezing zei ik: ‘Investeren in de liefde is wat mij betreft de beste investering die er is, want een goede liefdesrelatie kan je steun, intimiteit en vervulling geven, en het biedt je de mogelijkheid om van elkaar te leren en jezelf te ontwikkelen. Maar boven alles geeft het je leven glans!’
Het is net dat extra waar we allemaal naar op zoek zijn en naar verlangen. Misschien komt dat wel omdat het geen doel dient. Bijna alles in ons leven dient een doel. De liefde dient geen doel, alleen zichzelf. Het is om niet en daarom om alles.

Je vindt liefde niet door zelfstandig te blijven, maar door jezelf te geven.
Ad Verbrugge

Daar kan ik me helemaal in vinden. Onbewust gebeurt het veel in relaties, dat we willen dat de ander ons gelukkig maakt, of geeft waar we naar verlangen. En dat leidt dan meestal tot teleurstelling, want de ander voldoet daar niet aan, geeft op het verkeerde moment of geeft het verkeerde. Willen krijgen of afwachten geeft een gevoel van tekort, je blijft op jezelf gericht en raakt teleurgesteld in de liefde.
De weg daaruit is dat je zelf het heft in handen gaat nemen. Door jezelf te geven: je verlangens, je overpeinzingen, complimenten, ontdekkingen, noem maar op. Er is zoveel te delen en te geven.
Een gevende beweging opent en schept verbinding. Afwachten sluit en isoleert. Als je geeft, beweeg je naar de ander toe. Bovendien deel je wat je hebt en maak je de ander rijker. Daar worden we gelukkig van, las ik onlangs in een stuk over waar we nou het meest gelukkig van worden: de ander blij maken of helpen. Bijdragen aan het geluk van de ander dus.

Misschien is het daarom wel dat we nog steeds zo massaal sinterklaas vieren. Omdat we zo graag geven en genieten van het moment dat de ander jouw gedicht voorleest en je kadootje uitpakt: een gelukzalig moment! Gelukzaliger dan wanneer je je eigen kadootje in ontvangst neemt. Geven is leuker.

Ik wens je een heerlijk avondje..
en na 5 december nog vele heerlijke avonden samen