De kwetsbare mens houdt van het leven

Over een aantal dagen zal ik een maand alleen op reis gaan. Om te schrijven en te ervaren wie ik ook weer ben los van mijn omgeving?
De grote koffer begint zich langzaamaan te vullen en wat opmerkelijk is: hij is nu voor driekwart gevuld en er zit nog geen enkel kledingstuk in. Ik heb alles er weer uitgehaald om te kijken of ik het efficiënter kon inpakken. Dat lukte niet. En toen een diepe grijns: ineens zag ik mezelf omringd met de dingen uit mijn leven waar ik het meest aan gehecht ben. Waar ik absoluut niet zonder kan als ik alleen ben.

Dat zijn dus niet mijn kleren maar wel: mijn boeken, romans en studieboeken (vult de helft van de koffer), schrijfblokken en pennen (alsof je die nergens kunt kopen), een batterij aan vitamines, poedertjes, ORS-zakjes, pleisters, jodium en homeopathische middelen (alleen ziek worden is my worst scenario), een theekoker en vier theesoorten, zwemkleren (nog geen idee of ik naar zee ga), eigen beddengoed, een klamboe en fotolijstjes van mijn gezin. Vooral dat laatste is van wezenlijk belang. Ik kan met pijn en moeite een week zonder mijn man en de kinderen dus dat wordt een staaltje loslaten.

Het fascineert me wat ik in de aanloop van het vertrek tegenkom: hoe graag ik weg wil en tegelijk het vertrouwde wil vasthouden. Niet alleen mijn geliefden, maar ook het vertrouwde ritme, het eten, het eigen bed etc. Ik wist niet dat die hechting zo sterk was. En dan borrelt de vraag op: waarom ga ik dit doen? Het voelt zo kwetsbaar…
Maar gelukkig is mijn benieuwdheid sterker: het noodzakelijke verlangen naar alleen zijn, om te kijken wat dat brengt en om mezelf te vernieuwen.
En toen las ik in een column (van Rob Schouten volgens mij) een citaat dat mij sterkte in dit verlangen:

De onbuigzame mens is een leerling van de dood. De zachte, soepele en kwetsbare mens houdt van het leven.     
Lao Tse

Heel mooi. Daar richt ik me op als ik het onderweg te kwaad krijg.
Dag allemaal, misschien blog ik nog vanuit Bali en anders tot in november.

Advertenties

10 gedachten over “De kwetsbare mens houdt van het leven

  1. Ha die Marthe, wat spannend! Inderdaad een hele uitdaging. Ik heb dat jaren geleden gedaan (2 maanden naar Thailand, Maleisi, Singapore en Hongkong) deels alleen, deels met een vriendin en deels op bezoek bij anderen die daar werken. Het was een mooie ontdekkingsreis en wat ik daarin geleerd heb, is vertrouw op je intutie, handel (niet praten, want dat lukte toch niet qua taal) daarnaar en het meest mooie voor mij was dat toen ik thuis kwam ik wist dat ik de grootste uitgave alleen voor mijzelf zou doen ooit: een eigen huis. Dat huis heb ik helemaal naar mijn smaak ingericht en het was telkens na een reis altijd een genot om weer cht thuis te komen. Ik wens je heel veel plezier en mooie contact momenten met jezelf!

    Groeten, Carla

  2. Dag lieve Marthe, je tekst raakt me weer! Ik wens je een heerlijke reis en heb het goed met jezelf, lieve groet, Inge

  3. Partir, c’est mourir un peu.. Je staat aan het begin van een bijzondere tijd! Ik wens je een sprankelende en fantastische reis toe en kijk nu al uit naar nieuwe stukjes van jouw hand en nieuwe input voor onze studiegroep!

    Tot ziens, Caroline Reij

  4. Wauw Marthe, wat spannend! En te gek dat je dit gaat doen. Ik wens je een heel goede tijd op Bali en ben benieuwd naar je avonturen daar met jezelf en het leven. Naar je onthechting en het zolang zonder je gezin zijn. Dat levert vast mooie inspiratie op! Doe je Paul Derks de groeten als je hem tegenkomt? Liefs, Irma

  5. Dag Marthe,

    Ik wens je een bijzondere tijd toe daar in Bali. Moedig om zo los te laten.
    Kleren kan je daar kopen. Gewoon niet meenemen.

    Veel liefs, Renée Smits

  6. Wow! Dapper, eng en het wordt vast ook fijn.
    En Jesse? Dat ventje redt het wel, lijkt me.
    Enjoy!
    Martha

  7. Slamat jalan, Ibu!
    Dank voor het stuk over kwetsbaarheid, doet me doorademen. Wens je een hele goede tijd. Gewoonweg stinkend jaloers:) alleen al bij de gedachte aan de groene kleur van de sawa. En de joligheid vd karbau. Toi toi! Liefs, Isabelle

  8. Mooi verhaal Marthe. Ik wens je een hele goede reis waarin je pad je langs veel ervaringen leidt!
    Claasje

  9. Dag lieve Marthe,
    Ik wens je een mooie reis en een inspirerende tijd op het schitterende Bali!
    Ook Bas en je kinderen een goede tijd gewenst!
    Liefs,
    Jozien

Reacties zijn gesloten.