Tobben in de nacht

Het nieuwe seizoen is begonnen: de kinderen weer in het schoolritme, openingsdag van het Itip, mijn praktijk weer open, de mailbox vol en het begin van de slechtste tijd met mijn allergie. De grasmaanden aug en sept heb ik het meest last. Slechte timing.
Door de benauwdheid word ik een aantal keren per nacht wakker, niets voor mij ik ben zo’n slaapkop, ik ben dol op slapen. Maar in deze tijd begint rond 03.00 uur het wakker liggen, gevolgd door het tobben in de nacht.

Ik merk het ook in mijn praktijk, dat veel mensen met slaapproblemen kampen in deze periode. Los van de meest voor de hand liggende oorzaken als spanning en stress dat alles weer begint en de druk van het moeten, rijst de vraag die me fascineert: Hoe komt het toch dat alles erger, zorgelijker en angstiger wordt in de nacht?
Je ligt stil, er is geen afleiding, je komt uit bij jezelf en er is geen ontkomen meer aan..zou je kunnen zeggen. Maar van die ervaring word ik persoonlijk niet zo tobberig. Wat dan? Ik had het er met mijn man (Bas Klinkhamer) over, die lezingen geeft over de noodzaak van de nacht en net een Dromendvd heeft gemaakt.

Hij zei: ‘Het is donker en je ziet niets om je heen. Dit activeert het verdedigingssysteem. Omdat je niets ziet, valt er een controlemechanisme weg en zoekt het ego een andere manier om de controle te houden; de controle van je mind gaat in de overdrive. Je kunt het vergelijken met lopen in een donker bos; je hoort geluiden en omdat je niets kunt zien geeft dat een angstig gevoel. Je kunt het niet in de gaten houden, maar je moet het wel in de gaten houden. Dan ga je voorstellingen maken die een controlemechanisme in zich dragen. Kleine geluiden of schaduwen worden dan opgeblazen tot grote wezens.
Zo vergaat het je ook in bed. Maar nu doe je het met je gedachten. Je scoop versmalt en vernauwt je aandacht. Je ervaart dan veel intenser wat er in je is, alsof er een vergrootglas op wordt gelegd.’

En dat is precies wat ik ervaar in de nacht; mijn zorgelijke geneigdheid wordt ineens overbezorgd en voor ik het weet voltrekken zich in de nacht allerlei rampscenario’s voor mijn geestesoog. Wat te doen? Veel dingen helpen: mediteren voor het slapen gaan, ontspanningsoefeningen doen, mijn gedachtes sturen, geleide fantasieën opwekken. Maar wat me de laatste tijd het meest direct heeft geholpen is het prevelen of zingen van deze Hindoeïstische mantra:
Om na maha Shiva
Om na maha Shiva
Om na maha Shivaya
Om na maha Shiva
Shivaya om na maha

De tekst betekent: ‘Ik eer het Zelf (licht) dat in mij huist’. En dat is wat er gebeurt; het wordt tijdens het zingen steeds een beetje lichter in me. Ik blijf het herhalen en dan, na een tijdje, verdrijven de woorden en de klank mijn zorgen.

Voor alle tobbers in de nacht: zo klinkt de mantra.
Slaap lekker!

4 gedachten over “Tobben in de nacht

  1. Fijn Marthe, deze mantra zing ik ook vaak in mezelf overdag wanneer mijn gedachten over elkaar heen tuimelen en eigenlijk nergens naar toe lijken te gaan. Het is geen tobben in de nacht maar het tobben in de dag. Wat inderdaad toch heel anders is dan de donkere nacht. Sinds we deze mantra een keer in de Longchenpa groep samen hebben gezongen blijft deze altijd dicht bij mij. ’s Nachts kom ik daar minder snel op, alsof je dan ook meer wordt overvallen, dan iets te doen waardoor de rampscenario’s langzaam aan minder worden. Ik ga deze mantra ook in mijn ‘tobberige’ nachten meenemen. Groetjes Annemieke

  2. Lieve Marthe, Dit is een van de chants/mantra’s die we ook op de Leonardushoeve zingen. Inderdaad heel rustgevend. Gelukkig ben ik tegenwoordig een goede slaper en heb ik niet zo’n last van “piekerige nachten”. Ik ken het wel van een tijd geleden. Wat mij toen hielp was om het klein te houden en inderdaad zoals jij ook doet, het positief om te polen. het kan je namelijk ook heel veel brengen. Tegenwoordig onderzoek ik zulk soort slapeloosheid ook met het gebruik van celzouten/mineralen van Dr. Schüssler. Heel interessant en hele goede resultaten binnen mijn praktijk. Ontzettend fijn en verrijkend hoe jij dit zo neerzet en de mogelijkheid biedt om voor mensen te reageren. Het geeft een betrokkenheid die belangrijk is en die verder gaat dan het uitvoeren van een praktijk. Dank je daarvoor.
    Anoushka Ebbinge

  3. Vaak lig ik wakker, de laatste tijd, vanaf een uur of half 4 en dan heb ik het heel warm (overgang)? Het piekeren ken ik goed. Vannacht ben ik naar beneden gegaan en heb je blog nog een keer gelezen en heb ik de melodie van de mantra in mij opgenomen. Daarmee weer naar bed gegaan. De tijd totdat ik weer sliep was gevuld met de mantra. Ik kon voelen hoe de pieker-gedachten een randverschijnsel werden, iets op de achtergrond. Mijn lichaam vulde zich met licht en vrede. Een fysieke gewaarwording. Dank voor je blog Marthe. Ik houd van de eenvoud en diepgang in jou.

  4. Lieve Marthe, mooi stuk en herkenbaar, fijn om het zo bespreekbaar te maken. Mij helpt het vaak (àls ik wakker lig), om me te realiseren dat het nacht en donker is en dat ik wéét dat alles dan groter, ernstiger en uitzichtsloser lijkt. Dat ik dat niet ben, maar dat de zorgen en gedachten het verhaal maken. Maar deze mantra luisteren is een heel goed idee. Ik heb heel veel mantra’s op m’n Ipod staan, dus dat is gemakkelijk in bed. Ik ga deze er ook opzetten. Zelf ken ik de uitvoering van Om Namah Shivaya van Jan Kortie, die eens in de maand mantra-zingen geeft in de Amstelkerk in Amsterdam.
    dank en liefs
    Antien

Reacties zijn gesloten.