Jullie gelukkigen!

Het leek me leuk om mijn eerste weblog te openen met een tekst van Longchenpa, waar ik mijn boek ‘Een Zucht van verlichting’ mee eindig (pag.112). Alsof ik de draad weer oppak op het punt waarvan ik toen al zei dat het niet eindigt.

Bovendien vind ik het een mooie tekst voor de zomervakantie, waarin we toch graag tot rust willen komen en de dag open en ‘agendaloos’ tegemoet willen treden. Maar dan, liggend op dat strand, dwalend door stadjes of wandelend door de bergen, kom je ook zo genadeloos je eigen gehechtheden en beslommeringen tegen. Voor je het weet heb je je zorgen en gepieker over werk, relaties, familie etc. meegenomen op reis.

Dus verblijf hier, jullie gelukkigen,
Laat los en wees gelukkig in de natuurlijke staat.
Laat je gecompliceerde leven
en dagelijkse verwarring op zichzelf staan
En kijk, vanuit rust terwijl je niks doet,
naar de natuur van de geest.
Dit advies komt uit de grond van mijn hart.

Wees met volle aandacht in contemplatie
en begrip wordt geboren.
Koester het niet gehecht zijn
en je waanideeën lossen op.
En als je er helemaal geen agenda op na houdt,
verschijnt de realiteit.
Wat zich ook voordoet, wat dat ook moge zijn,
juist dat is de sleutel
en zonder dat tegen te houden of te voeden,
maar in een gelijkmatige beweging (stroom),
vrij rustend, ons zelf overgevend aan opperste bezinning,
in naakte ongerepte puurheid,
bereiken we vervolmaking.

Uit: ‘Old man basking in the sun’ Pag.xxvii/ pag.248

Wij zijn de ‘gelukkigen’ die Longchenpa hier aanspreekt, omdat we de natuurlijke staat al bezitten. Hoe verward of verdwaald we ook zijn, deze gelukzalige staat blijft binnen handbereik.

‘Laat je gecompliceerde leven en dagelijkse verwarring op zichzelf staan’.
Dat kan dus. Soms lijkt het alsof ons gecompliceerde en verwarde leven ons helemaal in beslag neemt, alsof we eraan overgeleverd zijn. Maar dat is niet zo: we hebben een keuze. De keuze om erin ondergedompeld te zijn of om de verwarring op zichzelf te laten. Je kunt je geest en je gedachtes sturen. We zijn in staat de verwarring op zichzelf te laten, als we niet grijpen naar de ervaring. Als we een moment van niks doen creëren tussen de ervaring en het handelen. Hoe doe je dat?

Door te kijken naar je persoonlijke verwarring of verwikkeling (je terugkerende problemen die je leven gecompliceerd maken). Persoonlijke verwikkelingen versmallen, je komt in een tunnel terecht. Als je ernaar kijkt, neem je net iets afstand, wat je uit die versmalling haalt. Je persoonlijke tunnel wordt breder. Je ziet dat er meer is om de verwikkeling heen.
Als je dan vervolgens bewust ontspant (gebruik je adem), schep je nog meer ruimte en word je vrij: je ervaart dat je weer kunt kiezen, in plaats van dat je eraan overgeleverd bent. Een goed voorbeeld daarvan is wat deze man vertelt over zijn vakantie in Engeland.

‘Ik liet me in het begin van onze vakantie in Engeland nogal uit het veld slaan door de omstandigheden die anders waren dan ik gewend was. Maar ook anders dan ik wilde dat het was: regen, slechte camping, m’n weg niet kunnen vinden. Ik werd daar soms erg vervelend, norsig en onrustig van. Dat ging een tijdje zo door. Maar gelukkig kwam er een moment dat ik eruit kon (en ook wel moest want we gingen toch echt niet terug naar huis). Ik ben gaan lopen, alleen.
En toen kon ik zien wat ik aan het doen was. Dat het er niet om ging wáár ik was en hóe het was, maar vooral hoe ík was. En ik moest erkennen dat, als ik zo onrustig en eisend naar de omstandigheden bleef, ik, maar ook mijn naasten echt niet gelukkig zouden worden. Dit gaf ruimte. Ik was weer terug bij mezelf en ik kon er daarna meer zijn en genieten.’

Hij is geen slachtoffer meer van de situatie, omdat hij zijn persoonlijke tunnel van onrust en norsigheid doorbreekt. Hij kijkt naar wat hij aan het doen is en schept daarmee ruimte. In die ruimte heeft hij de keuze: richt hij zich op de omstandigheden? Of keert hij terug naar zichzelf, van waaruit hij weer tot een vorm van genieten kan komen.

Longchenpa noemt het ‘vrij rustend’. In ontspannen vrijheid, handel je niet vanuit je persoonlijke tunnel, maar vanuit je natuurlijke staat.
Dan ben je aanwezig zonder reflectie. Zonder jezelf en de situatie waar je inzit, te veroordelen en dat wat je doet het etiket ‘goed of fout’ te geven.
Je valt samen met wat je doet. Je leven is dan geen krachtsinspanning, maar een realisatie die in de dingen zelf besloten ligt.
Dat is puur plezier, gelukzalig.
Fijne vakantie!


5 gedachten over “Jullie gelukkigen!

  1. Dag Marthe,
    Wat een mooie tekst om mee op vakantie te gaan. Hij is helpend voor mij. Ik herken wel wat die man schrijft over zijn vakantie. Ook ik kan me helemaal laten opslokken door de omstandigheden en dan wat gaan zitten mokken en mopperen. Ik ga proberen om vanuit mijn ‘ontspannen staat’ te reageren en te genieten!
    Warme groet, Ingrid.

  2. Beste Marthe,

    Een mooie en herkenbare tekst dank je wel. Wat doe ik ermee? Het is vakantietijd voor velen in dit land. Ik ben de leeftijd gepasseerd dat ik me daar strict aan behoef te houden. Het is juist deze zomertijd, de maand juli dat ik intens kan genieten van mijn eigen huis en omgeving, het wordt wat stiller omdat de werkenden niet meer dagelijks langskomen. Cursussen of anderszins zijn enkele maanden gestopt de agenda blijft leeg op enkele feestjes na. Maar………….waar ik ook erg veel zin in heb is in het opruimen, schoonmaken en ordenen van enkele zaken in mijn huis zoals boeken, films, fotoos. Ook het leren omgaan met de nieuwe computer is een wens om in deze rustige tiid te doen.
    Ga ik het doen……hoe ga ik het doen. Ik vind het een uitdaging om deze wensen uit te voeren overeenkomstig de tekst van Longchengchpa.

    Het betekent voor mij niet dat ik maar zie wat de dag me brengt, hoe laat ik opsta of waarin ik zin heb. Ik heb de ervaring dat me dat eerder frustreert dan ontspanning brengt en leidt tot niets. De wens om orde op zaken te stellen is groot.

    Ik kies voor een structuur van de dag, waarin naast het lezen van de Longchenpa en de meditatie, ik een aantal uren van de dag aan mijn wensenlijstje werk. Ik wil niet met deadlines werken. De valkuiken zijn inderdaad , onderdompelen in de waan van het moment of dat nu de computer, de fotoos, de opruiming betreft, gevangen raken in de tunnel en te verzinken in verwarring. Ik zie het als een opdracht om me te herinneren dat ik afstand dien te nemen door me regelmatig af te vragen: waar ben ik mee bezig, wat vind ik ervan, vind ik het nog leuk? Helder blijven en weten dat ik elk moment opnieuw kan kiezen. Het vraagt om dicipline ook tijdens deze “vakantieweken”.

    Daarnaast ga ik heerlijk genieten van en met man, kinderen en kleinkinderen, van huis, tuin en omgeving, wandelend en fietsend.

    Ik ben nieuwsgierig naar wat de vakantieweken me brengen.

    Hartelijke groet,
    Berna.

  3. Lieve Marthe,

    Wow, wat weet jij de mensen te raken en wat ik zo fijn vind is dat het in een gemakkelijke, concrete taal geschreven wordt. Ik geloof dat dit heel fijn is om te lezen. Temeer omdat het zo herkenbaar is. Vakantie is niet altijd vakantie. Het is, voor mij, ook niet altijd gemakkelijk om me helemaal over te geven aan Vakantie. Want “ritme” is immers ook fijn en bovenal Veilig. Jij schrijft over de momenten dat je dit ook allemaal voelt en dat het er mag zijn. Ik ga je tekst uitprinten en meenemen. Bovenal ben ik blij dat ik je ken en dat ik me mag en kan laten inspireren door jou!!!
    Dank je wel en ga zo door, want hierdoor plant je zaadjes bij mensen en die blijven hangen. Mensen dienen ze zelf water te geven en te voeden.
    Voor jou en je gezin ook een hele fijne, zachte en “EMPTY MIND”fullness vakantie!!!
    omhelsd door Noet

  4. Hoi Marthe,
    Mooi deze nieuwe weblog! Herkenbaar waar je over schrijft! Leuk om zo ook in de zomer wat van je te horen.
    Onze vakantie zit er al op. We hebben genoten en zijn nog steeds dagelijks aan het lezen en studeren. Dat geeft een mooie doorgaande stroom van waar we mee bezig willen zijn.
    Fijne vakantie en liefs,
    Jozien

  5. Lieve Marthe,

    Prachtig hoe jij het bruggetje maakt van de tekst van Longchenpa naar de vakantie, naar hoe om te gaan met de vrije tijd. Dank je wel. Ik kijk nu al uit naar je volgende stukjes!

    Ik herken je verhaal helemaal; ook voor mij is het een balans vinden tussen het kunnen loslaten en toch ook de structuur willen behouden. Graag orde op zaken stellen, maar me ook laten meevaren op de (vrije) tijd, het ultieme NU-moment waarin ik zit. Mee stromen op de vaart van de kinderen. We zullen zien waar we uit komen.

    Ook kwam bij mij het gedicht van De Coninck op, niet zozeer verbonden aan DOEN, als wel aan HEBBEN, en daaraan gekoppeld het gelukkig zijn, het niet gehecht zijn… Mooie vakantie-oefening.

    Fijne vakantie,
    Margreet

    Verlanglijstje
    Geef mij Nescio en Tsjechov, oude boeken.
    Geef mij na mijn zoveelste kale reis
    iemand die mij twee haren uittrekt
    en glimlachend zegt: je wordt grijs.
    Geef mij alles en zeg: het is niets.

    Geef mij niets en zeg: dat is alles.
    Geef mij mezelf, geef mij jou.
    Ik heb gezocht naar wist ik maar wat.
    Geef mij nu eindelijk
    wat ik altijd al had.

    ~Herman de Coninck

Reacties zijn gesloten.